CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS »

8 Νοε 2008

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία

Θα πάρει μόλις 37 δευτερόλεπτα να το διαβάσεις και θα αλλάξεις τον τρόπο
σκέψης σου.
Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός
νοσοκομείου.
Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε
απόγευμα
για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.
Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.
Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.
Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και
τις οικογένειές τους,
τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν
διακοπές.
Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί,
περνούσε την ώρα
του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το
παράθυρο.
Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας
όπου μπορούσε να
ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και
χρώμα από τον κόσμο
εκεί έξω.

Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.
Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους.
Ερωτευμένοι νέοι
περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα
του ορίζοντα της
πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.
Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο
άνδρας στο
άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το
γραφικό σκηνικό.
Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που
περνούσε.
Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να
τη δει στο μάτι του
μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές
λέξεις.
Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.

Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους
μόνο για να δει το άψυχο
σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.
Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.

Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί
δίπλα στο παράθυρο.
Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο
άνδρας αισθανόταν άνετα,
τον άφησε μόνο.

Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη
φορά του τον έξω κόσμο.
Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.

Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο
συγκάτοικό του ο οποίος
περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.

Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει
ούτε τον τοίχο.
Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.
Επίλογος:
Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τις
δική μας κατάσταση.
Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται,
διπλασιάζεται.
Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία
δεν αγοράζονται με χρήματα.
'Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν.'
Τα σχόλια δικά σας

11 τριανταφυλλακια:

ioannis_the_great είπε...

Kαλημέρα το άκουσα πρόσφατα αυτό. Όντως μεγάλη η σημασία ν μπορείς να δώσεις θάρρος στον άλλον παρά τη δική σου κατάσταση

skouliki είπε...

το πιο μεγαλο δωρο ειναι να δωσεις ενα χαμογελο ευτυχιας ..νομιζω οτι τετοιες κινησεις μας κανουν να ειμαστε ανθρωποι

καλημερα

sweet rose είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ 9,00 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ..ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΝΑ ΚΛΑΙΩ..ΟΤΑΝ ΜΕ ΡΩΤΗΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΑ ΤΟ ΜΑΙΛ...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ Η ΣΤΥΡΙΞΗ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ..ΚΙ ΕΓΩ ΝΙΩΘΩ ΤΥΧΕΡΗ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΕΝΑΝ ΤΕΤΟΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ
ΦΙΛΙΑ

ιωαννα-carino είπε...

exeis ton eayto s kai mhn ton xexnas otan ta exeis kala m ayton kai mesa soy ola as poyme oti einai kala ola ginontai kai ola moirazontai kalytera opoion kai an exeis dipla soy mpravo kai egv mazi soy eimai

sweet rose είπε...

ιωαννα μου μεσα μου αστο καλυτερα μολις παω να παρω τα πανω ακουω ακομα εναν ανθρωπο να μου λεει το ποσο ασχημα ειναι στην ζω η του και θα το εξηγησω αυτο γιατι θα γραψω κατι σχετικο σε μια αναρτιση σε λιγες μερεσ
σε ευχαριστω που περασες απο εδω..καληνυχτα

venceremos είπε...

καλημεραααα .εκπληξουλα πρωι πρωι..
καλως βρεθηκαμε.
καταπληκτικη η ιστορια σου, και το βιντεακι.
ζωη που δεν μοιραζετε ειναι ζωη χαμενη..
φιλια καρυστινα

manetarius είπε...

Κάπου το είχα ξαναδιαβάει αυτό και σοκαρίστηκα από την ανθρωπιά μερικών ανθρώπων...είναι άραγε αληθινή ιστορία;

neni είπε...

Καλώς σε βρήκα γλυκιά μου ξημερώματα Σαββάτου!
Είμαι αδικαιολόγητη το ξέρω και δεν θα διακιολογηθώ
Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις τόσο καιρό!
Όμορφη η ιστορία σου αν και για να πω την αλήθεια την είχα ξαναδιαβάσει παλιότερα!
Φιλιά πολλά καλή μου και ελπίζω να τα λέμε συχνά!

jk in your life είπε...

ΦΟΒΕΡΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΝΟ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΝΑ ΒΟΗΘΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

"ζαχαρούλα.." είπε...

καμιά φορά μέσα στην καθημερινότητα αφήνουμε σημαντικά πράγματα να μας διαφεύγουν!!!!!!

πολύ όμορφη ιστορία!!!!

καλημέρα!!

Ιφιγένεια είπε...

Ας εχουμε αυτή την ιστορία παντα στο μυαλό μας ... μεγαλείο ψυχης !

Καλησπέρες !